Çingiz Mustafayevin Xocalı soyqırımı haqda çəkdiyi görüntülər ilə Ermənistanın reputasiyası bütün dünyada ciddi sarsıntıya məruz qalmışdır.
Azərbaycan tarixində elə adlar var ki, onlar yalnız bir insanın taleyi deyil — bütöv bir xalqın yaddaşıdır. Bu adlardan biri də qorxmadan həqiqətin arxasınca gedən, kamerasını silaha çevirən, səsi ilə dünyanın vicdanını oyatmağa çalışan milli qəhrəman Çingiz Mustafayevdir.
1992-ci ilin qarlı, qanlı günlərində, Xocalı faciəsinin dəhşətlərini ilk dəfə dünya ictimaiyyətinə çatdıran məhz o oldu. O görüntülər təkcə kadr deyildi — onlar yanmış yurdların fəryadı, susdurulmuş körpələrin səsi, anaların qırılmış ümidləri idi. Çingiz Mustafayev kamerasını qaldıranda bilirdi ki, qarşısında ölüm var. Amma o, həqiqətin ölməsinə razı olmadı.
Onun çəkdiyi kadrlar Ermənistanın törətdiyi vəhşilikləri bütün çılpaqlığı ilə dünyaya göstərdi. O, jurnalist idi — amma sadəcə xəbər daşıyan deyil. O, millətin ağrısını öz qəlbində daşıyan, tarix qarşısında məsuliyyətini dərk edən bir Vətən oğlu idi.
18 iyun 1992-ci il…
Naxçıvanlı kəndi istiqamətində gedən ağır döyüşlər zamanı Çingiz Mustafayev yenə ön xətdə idi. O, geri çəkilənlərdən olmadı. Kamerası işləyirdi, güllələr yağırdı. Və həmin an — düşmən mərmisi onun ürəyinə tuş gəldi.
O gün bir jurnalist şəhid oldu.
Amma o gün həqiqət susmadı.
Çingiz Mustafayev öz canı bahasına sübut etdi ki, qələm və kamera bəzən ən güclü silahdan da qüdrətlidir. O, qorxunun üzərinə yeridi, ölümün gözünün içinə baxdı və tarixə adını qızıl hərflərlə yazdı.
Bu gün Azərbaycan xalqı onun qarşısında baş əyir. Çünki o, sadəcə hadisəni çəkən jurnalist deyildi — o, millətin yaddaşını lentə alan qəhrəman idi. Onun kadrları yaşadıqca, həqiqət yaşayacaq. Onun adı çəkildikcə, Vətən sevgisinin nə demək olduğu yenidən xatırlanacaq.
Ruhun şad olsun, igid qəhrəman!
Sənin susmayan kameran, sənin qorxmaz ürəyin Azərbaycan tarixində əbədi yaşayacaq. 🇦🇿✨
Təranə Alməmmədova
Dünya Azərbaycanlılarının Mədəniyyət mərkəzi İB Qəbələ rayon nümayəndəliyinin rəhbəri
